Κυριακή 6 Απριλίου 2008

Σκό(ρ)πια












Αρχαίον πνεύμα, όμορφον...





  • Πανηγύριζε στο τηλεοπτικό του διάγγελμα ο Καραμανλής Β' ο Καταχρηστικός, που κατάφερε να εκστομίσει την λέξη "veto" ενώπιον τού Πλανητάρχου... Πανηγύριζε μαζί του και το σύνολο των Μέσων Ενημέρωσης. Αν το δράμα αυτής της χώρας είναι να το γιορτάζουμε κάθε φορά που πράττουμε το αυτονόητο, το να πράττουμε το αυτονόητο με την συχνότητα εμφάνισης δισέκτου έτους είναι η τραγωδία της.

  • Παρεμπιπτόντως, μαθήματα προπαγάνδας παραδίδει η αγγλική έκδοση τής wikipedia. Κάνε μια βόλτα στο http://en.wikipedia.org/wiki/Macedonia_%28region%29 και στο http://en.wikipedia.org/wiki/Macedonia_%28terminology%29για να δεις τον χάρτη της "γεωγραφικής" και της "ιστορικής" Μακεδονίας - και να πάρεις μιαν ιδέα του πώς δημιουργούνται οι εντυπώσεις, πώς χρησιμοποιούνται τα Μέσα, γιατί φωνάζουν οι "αριστεροδεξιοί εθνικόφρονες"...

  • Είπα "προπαγάνδα" και θυμήθηκα: τώρα που το πόνημα Ρεπούση απεσύρθη από τις σχολικές αίθουσες, θα κυκλοφορήσει ελεύθερα στην αγορά - και την επίσημη παρουσίαση τής εκδόσεως θα τιμήσει, μαθαίνω, με την παρουσία και τον λόγο του ο Αλαβάνος. Το μόνο χαριτωμένο με τις εμμονές των αριστερών είναι η συνέπεια που επιδεικνύουν σ' αυτές - θα την ζήλευε κι η Πηνελόπη τέτοια συνέπεια...

  • Οκτώ στους δέκα Έλληνες λένε όχι στο νομοσχέδιο Πετραλιά, σύμφωνα με τρεις διαφορετικές δημοσκοπήσεις. 425.000 υπέγραψαν ζητώντας την διεξαγωγή δημοψηφίσματος. Η διαδήλωση τής 19ης Μαρτίου στην Αθήνα κατέβασε περισσότερο κόσμο απ' τα αλήστου μνήμης συλλαλητήρια ενάντια στον νόμο Γιαννίτση. Με συντονισμένες, κατά την ταπεινή μου γνώμη, ενέργειες τής αντιπολίτευσης, η κυβέρνηση σύρεται σε μακρόχρονη εντός του Κοινοβουλίου συζήτηση για το Ασφαλιστικό, εγκαταλείπει αναγκαστικά τα σχέδια για ψήφιση - express κι εκτίθεται ανεπανόρθωτα στην συνείδηση τού λαού, τόσο για την επιμονή της να περάσει τις ρυθμίσεις όσο και για την άρνησή της να εμπιστευθεί την κρίση του, απορρίπτοντας το ενδεχόμενο δημοψηφίσματος με το επιχείρημα ότι "ο λαός δεν είναι ώριμος για τέτοιου είδους αποφάσεις"! Πώς διαχειρίσθηκε το εκρηκτικό μείγμα που είχε στα χέρια της η συνδικαλιστική ηγεσία; Το έβαλε στο ψυγείο! Την ώρα που κορυφωνόταν η αγωνιστική προσπάθεια των εργαζομένων, με αιχμή το μεγάλο συλλαλητήριο αλλά και την ολοκλήρωση, όπως έδειχναν όλα, της συζήτησης στην Βουλή, αποφάσισαν να μπουν στον χορό των απεργιών οι δημοσιογράφοι: έτσι, μετά από έναν μήνα κατασυκοφάντησης των κινητοποιήσεων από την ελίτ τού κλάδου, η ΕΣΗΕΑ στέρησε την κοινή γνώμη από ενημέρωση επί του θέματος - την κρισιμότερη στιγμή, η χώρα βρισκόταν σε απόλυτο σκοτάδι σχετικά με τις εξελίξεις, τις απεργίες, την κοινοβουλευτική διαδικασία! Κι ενώ το βράδυ τής 20ής ο Αλαβάνος ζητούσε δημοψήφισμα, σαν να μας έλεγε "συνεχίστε, έχουμε δρόμο μπροστά μας" (η στήλη δεν θα σταματήσει να υποβάλλει τα σέβη της σ' αυτόν τον τύπο, κι ας έχει τα κολληματάκια του με την Ρεπούση...), τα μεγάλα συνδικάτα γύρισαν την επομένη τον κόσμο στην δουλειά! Γιατί τους χαρίσαμε τότε τα μεροκάματά μας, ρε μεγάλε; Για να κάνεις εσύ καταμέτρηση δύναμης; Ρώτησα συνδικαλιστή τού κλάδου μου, και μου απάντησε: "Σύντομα θα πρέπει να αγωνιστούμε για κλαδικά ζητήματα. Δεν ήταν σκόπιμο να κουράσουμε άλλο τον κόσμο..." ΝΤΡΟΠΗ ΜΑΣ. Που τους ανεχόμαστε. Που τους επιτρέπουμε να μας εκπροσωπούν. ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΑΙΡΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ. Πριν περάσει πολύς καιρός, η στήλη θ' αρχίσει να εκθέτει τους χαραμοφάηδες τού συνδικαλισμού και τις απόψεις τους, επωνύμως.

  • Σύμφωνα με το Βαρόμετρο Μαρτίου τής Public Issue, ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ θα κατελάμβαναν συνολικά το 48% των ψήφων, εάν γίνονταν τώρα εκλογές, αλλά δεν θα μπορούσαν να σχηματίσουν κυβέρνηση, έχοντας και οι δυο μαζί λιγότερες έδρες από την ΝΔ, που θα έπαιρνε το bonus των σαράντα εδρών ως πρώτο κόμμα. Με άλλους λόγους, δύο τρόποι υπάρχουν να σχηματισθεί κυβέρνηση Παπανδρέου - Τσίπρα: ο ένας, να βγει πρώτο κόμμα το ΠΑΣΟΚ, πράγμα απίθανο. Ο άλλος; Να διεκδικήσουν οι δυο τους την πρωτιά, κατεβαίνοντας στις εκλογές με κοινό ψηφοδέλτιο, υπό την προϋπόθεση ότι δεν θα αλλοιωθεί η δυναμική τους από μια τέτοια συνεργασία - μαντεύεις όμως, υποθέτω, τι θα σήμαινε για τα ποσοστά τού ΣΥΡΙΖΑ αυτό το σενάριο. Γιατί λοιπόν συνεχίζει να τίθεται τόσο επίμονα από τους δημοσκόπους η σχετική ερώτηση; Τροφή για σκέψη...

  • Κύριε Μίνωα, μήπως είναι εύκολο να διοργανώνουμε αφή φλόγας κάθε χρόνο; Κι ας μην υπάρχουν μεγάλοι αγώνες! Ξέρετε, από την ώρα που είδα την Ναυπλιώτου να κάνει την πρωθιέρεια δεν μπορώ να ηρεμήσω... (για τους Αγώνες τού Πεκίνου, το "φιάσκο" τής τελετής στην ιερά Άλτη και λοιπές ιστορίες ολυμπιακής τρέλας θα τα πούμε πολύ σύντομα. Για την ώρα, διάβασε εδώ πιο κάτω τι γράφει ο left_winger για τον Εθνικό Καταπατητή...).

  • Η στήλη δηλώνει πως πέφτει από τα σύννεφα με τις πρόσφατες αποκαλύψεις περί ντοπαρίσματος των 11 από τους 13 αθλητές τής εθνικής ομάδος άρσης βαρών...

  • Ήλθε, είδε, αγόρασε, διατυμπάνισε, γκρίνιαξε, διαπραγματεύθηκε και τελικώς επώλησε το 20% τού ΟΤΕ στην Deutsche Telecom. Ο Βγενόπουλος κατόρθωσε σε λίγους μήνες ό,τι πάλευαν χρόνια τώρα οι πρόθυμες να εκποιήσουν την δημόσια περιουσία κυβερνήσεις, που προσέκρουαν στο "πολιτικό κόστος". Εδώ οι καλοί μεσάζοντες, για όλες τις χρήσεις - μήνυμα με πολλούς αποδέκτες.

Ο Δαίμων




Υ.Γ.: Κύριε Παπούλια, γνωρίζω πως, απευθύνοντάς σας την παρούσα παράκλησιν, κινδυνεύω να κατηγορηθώ για αλαζονεία και για προσπάθεια να προβώ σε υποδείξεις σχετικώς με τα καθήκοντά σας. Θα το ρισκάρω όμως. Όποιος έχει διαβάσει το ελληνικό Σύνταγμα γνωρίζει πως έχετε (όχι δικαίωμα, αλλά) ΚΑΘΗΚΟΝ να αναπέμψετε στο Κοινοβούλιο ψηφισμένα νομοσχέδια, εφ' όσον κρίνετε ότι αντιβαίνουν στο κοινό συμφέρον, ή στο ίδιο το Σύνταγμα. Είναι αυτή η διαδικασία ελέγχου τής νομοθετικής λειτουργίας μία δικλείδα ασφαλείας έναντι της ασυδοσίας των κυβερνώντων, γραμμή αμύνης τής Δημοκρατίας μας και του καθενός από τους πολίτες της έναντι της φυσικής ροπής της εξουσίας για συμπόρευση με τους ισχυρούς. Είναι το πολυτιμώτερο πετράδι, αλλά και το βαρύτερο κόσμημα τού μανδύα, τον οποίον ενδυθήκατε το 2005. Εάν ήμουν στην θέση σας, θα είχα κλεισθεί στο γραφείο μου με τους δέκα καλύτερους συνταγματολόγους τής χώρας και θα έψαχνα τρόπο να κηρύξω αντισυνταγματικό τον νόμο Πετραλιά! Επειδή η Κυβέρνηση επεδίωξε την ψήφισή του δίχως να νοιασθεί για την επίτευξη κοινωνικής συναίνεσης. Επειδή σκοπίμως εκώφευσε στην λαϊκή κατακραυγή. Και, κυρίως, επειδή το εν λόγω νομοθέτημα αποβαίνει σε βάρος του ατομικού και κοινού συμφέροντος (όσο κι αν κατανοώ την δυσκολία να στοιχειοθετηθεί κάτι τέτοιο θεσμικά), μετακυλίοντας στους πολίτες - εργαζομένους βάρη που ανήκουν αλλού. Χρόνια τώρα οι ελληνικές κυβερνήσεις απαλλοτριώνουν τις περιουσίες των ασφαλιστικών ταμείων με διάφορους έμμεσους τρόπους - κι έρχεται τώρα αυτός ο νόμος να καλύψει τα ίχνη της κλοπής.

Κύριε Πρόεδρε,

στο πρόσωπό σας η Κυβέρνηση τίμησε, το 2005, την συναίνεση ως τον δρόμο που οδηγεί ασφαλώς μακρυά από επώδυνες για τον λαό συγκρούσεις. Η ίδια αυτή κυβέρνηση στέκεται σήμερα ασυνεπής στις θεσμικές δεσμεύσεις της για προάσπιση αυτής της συναίνεσης και, μέσω αυτής, του δημοσίου συμφέροντος. Μπροστά στην συμπόρευση όλης της κοινωνίας και του υπολοίπου τού πολιτικού κόσμου, ο Πρωθυπουργός περιμένει από εσάς να προσυπογράψετε ό,τι μόνος αυτός με τους ακολούθους του ονομάζει "μείζονα ασφαλιστική μεταρρύθμιση", ενώ είναι προφανές ότι πρόκειται για αντιλαϊκή οπισθοδρόμηση που, συν τοις άλλοις, δεν θα λύσει και τίποτε. Στην θέση σας, θα ανέπεμπα στην Βουλή το νομοσχέδιο αυτό μόνο και μόνο για να δείξω στην Κυβέρνηση πως έχει μείνει ολομόναχη, πως πορεύεται αποκομμένη από την λαϊκή της βάση ένα μόλις εξάμηνο από την εκλογή της. Πως, τελικώς, εάν επιμένει στην σπουδαιότητα των μέτρων που προωθεί, μόνη μεταξύ των υπολοίπων, θα πρέπει να επισφραγίσει την αυθεντία της ΕΠΙΨΗΦΙΖΟΝΤΑΣ ΤΑ ΑΝΑΠΕΜΦΘΕΝΤΑ. Είναι, όμως, και ζήτημα υστεροφημίας το εάν θα συνταχθείτε ή όχι με την απορρυθμιστική εμμονή των κυβερνώντων. Σκεφθείτε το. Κι αν νιώθετε πως σας κάνω υποδείξεις, μπορείτε ασφαλώς να θεωρείτε πως 425.000 συμπολίτες μας προχωρούν με τις υπογραφές τους στην ίδια υπόδειξη._

Δεν υπάρχουν σχόλια: