Σε τι Θεό πιστεύεις;

Χιών, η (κύρ. όν.): Αγία τού νεοελληνικού εορτολογίου, γνωστή και ως "Αγια-Χιόνα". Θεωρείται η προστάτις Αγία τών εργαζομένων. Η γιορτή της συμπεριλαμβάνεται στις κινητές, δεδομένου ότι, αναλόγως προς τα φεγγάρια (και τα καπρίτσια τού Μεγαλοδύναμου), η ημέρα που τής αφιερώνεται ποικίλλει, αν και συνήθως πέφτει περί τα μέσα Φεβρουαρίου. Ίσως η μεγαλύτερη αργία τής χώρας (αφού και να θέλεις να δουλέψεις δεν μπορείς...). Η ημέρα τιμάται ιδιαιτέρως στα βόρεια αττικά προάστεια, αλλά μια φορά στα τέσσερα χρόνια εορτάζεται ανά το πανελλήνιον με γενική στάση εμπορίου, συγκοινωνιών και κάθε λογής υπαιθρίων δραστηριοτήτων. Εάν επιθυμείτε να εορτάσετε με τα προσφιλή σας πρόσωπα, καλόν είναι να κοιμηθείτε μαζί τους την προηγουμένη! Θα πρέπει επίσης να έχετε φροντίσει για τις απαραίτητες προμήθειες, καθώς το delivery απαγορεύεται αυστηρά τούτη την άγια μέρα. Τα πιο γνωστά σύμβολα τής Αγίας είναι λευκά κωνικά ειδώλια, που συνοδεύονται από σφαιροειδείς κεφαλές και ποικίλα εξαρτήματα, εξιστορούντα τον πολυτάραχο αυτής βίο (η σκούπα, φερ' ειπείν, που παρουσιάζεται σε κάποιες απεικονίσεις, αποτελεί κατά τους ιστορικούς ανάμνηση τού περιστατικού με πρωταγωνιστή την αγια-Χιόνα να εκδιώκει τους πιστούς της από τις δουλειές τους, απειλώντας τους μ' ένα σκουπόξυλο). Υπό κανονικές συνθήκες, τα ειδώλια αυτά έχουν ελάχιστη διάρκεια ζωής, λόγω του ευαίσθητου υλικού από το οποίο είναι φτιαγμένα, και διατηρούνται μόνο σε ειδικές συσκευές που επιτυγχάνουν τις απαραίτητες προς αυτό χαμηλές θερμοκρασίες. Άλλο συνδεδεμένο με την αγια-Χιόνα σύμβολο είναι η κλίνη - διπλή κλίνη, για ν' ακριβολογούμε. Η σύνδεση αυτή χάνεται στα βάθη τού χρόνου, τότε που έγινε αντιληπτό απ' τους ανθρώπους ότι ο καλύτερος τρόπος για να ζεσταθούν ήταν να κουκουλωθούν με τα σκεπάσματα του κρεβατιού τους, συνοδευόμενοι από άλλους φυσικά (η λαϊκή παροιμία "κρύο, καιρός για τρίο", μνημείο σοφίας και υψηλής αισθητικής, είναι σχετική με την δοξασίαν ετούτη). Το δημώδες "Χιόνια στο καμπαναριό, που Χριστούγεννα σημαίνουν", μάς πληροφορεί ο Λίνος Πολίτης, "απηχεί την απόπειρα τού χριστιανικού κατεστημένου ν' αφομοιώσει την από αρχαιοτάτων χρόνων παραδεκτήν εις τους λαϊκούς λατρείαν τής Χιόνος, καίτοι η σύνδεσις κατέστη ολιγώτερον προφανής εκ της εισαγωγής τού καινού Ημερολογίου, ήτις απεμάκρυνεν την εορτήν τής Ενανθρωπίσεως από την φυσικήν της εποχήν" (σ.σ.: η αγια-Χιόνα δεν πρέπει να συγχέεται με την άλλη μεγάλη προστάτιδα τών φτωχών και δουλικών πλην τίμιων εργαζομένων, την Αγία Κοπάνα, που, σε αντίθεση με την πρώτη, εορτάζεται σε κάθε ευκαιρία).

• Μέρες τώρα διασκεδάζω με την ίδια φαντασίωση: ο cool Αλέξης, ως άλλος Πάπας Ιωάννης - Παύλος ΙΙ, περιοδεύει ανά τα συνδικάτα και τους χώρους εργασίας και μας πλακώνει στις συγγνώμες: "συγγνώμη για το '89", "συγγνώμη για το Μάαστριχτ", "συγγνώμη για τον Κωνσταντόπουλο", "συγγνώμη για το ναι στο σχέδιο Ανάν", "συγγνώμη για τα τριάντα ολόκληρα λεπτά αύξηση στο μεροκάματο που υπερψηφίσαμε στην ΓΣΕΕ"... Η νέα εποχή πρέπει να χωρέσει όσους περισσότερους γίνεται (ούτε μια μέρα στην προεδρική καλαθούνα, το "θείον βρέφος" είπε να κάνει μια βολτίτσα απ' τον ΟΤΕ - και τα κομματικά όργανα έσπευσαν να ενημερώσουν τα κανάλια για την "συνάντηση" που δεν έγινε ποτέ και μετεξελίχθηκε σε one-man show με μπηχτές για Siemens και ούτω καθ' εξής. Αξημέρωτα άρχισαν οι Πασοκιές...).

• "Μού δίνεις τον λόγο τής αντρικής σου τιμής ότι δεν θα πεις ποιος είναι ο βουλευτής, Μάκη μου;" - "Εγώ δεν θα πω ποιος είναι ο βουλευτής, Κώστα μου. Αν όμως με καλέσει ο Πρωθυπουργός..." - "Α ναι, βέβαια Μάκη μου, αν σε καλέσει τότε..." (σε ελεύθερη μετάφραση: "Τι είσαι, Κώστα μου;" - "Το πουτανάκι σου, Μάκη μου...").

• "Τώρα που παραιτήθηκε ο Αλαβάνος, δεν έχω πια καμμία δικαιολογία", αναστέναξε ο Φιντέλ Κάστρο - Ρους. Κι έπιασε, με τρεμάμενο χέρι, την πένα του: "Αγαπητοί συμπατριώτες..."._

Ο Δαίμων