Σάββατο 24 Νοεμβρίου 2007

Το γόπινγκ τώρα δικαιώνεται

Πήγε, που λες, ο Καραμανλής να ορκίσει τους νεοσυλλέκτους στο Ναυτικό στον Πόρο κι ανακάλυψε την... Αμερική: ''Γνωρίζω ότι πολλοί αντιμετωπίζουν ή αντιμετωπίζετε την στρατιωτική θητεία ως χαμένο χρόνο'', εξεφώνησε ο πρωθυπουργός από του βήματος. Και, προτού πάρουν ανάσα οι παριστάμενοι καραβανάδες, μάς εξήγησε και το πώς θα αποκτήσει η στρατιωτική εκπαίδευση το χαμένο της νόημα: θα έχει ως βασικό της άξονα την... περιβαλλοντική ευαισθητοποίηση! Μάλιστα. Κι οι έξι μήνες που πέρασα ξεγοπάροντας την Λήμνο τι ήταν, αγαπητέ μου; Ασκήσεις επί χόρτου; Καημένα φαντάρια... Δεν σας έφθαναν όλα τ' άλλα, προβλέπω τώρα να σας αμολάνε σε ραχούλες και κατσάβραχα να γυαλίζετε τα φύλλα των δένδρων και να σκουπίζετε τα ίχνη που αφήνουν περνώντας οι γεωσκώληκες... Η στήλη στηρίζει, πάντως, απερίφραστα το... νέο αμυντικό δόγμα της χώρας - και θα σταθεί στο πλευρό των ευψύχων εκείνων στρατιωτικών που, παίρνοντας στα σοβαρά τις εξαγγελίες, θα συλλάβουν και θα περάσουν από στρατοδικείο επί ποινή θανάτου κάθε αλήτη βιομήχανο που αδειάζει τα τοξικά του όπου τού καπνίσει...

Α, ήταν κι ο άλλος εκεί! Ο αρμόδιος υπουργός, ντε! Την κορυφαία ατάκα, μάλιστα, την κράτησε για τον εαυτό του ο κυρ-Βαγγέλης: ''Απέναντι από την όποια ποσότητα στρατευμάτων διαθέτουν οοοοοοοοοόλες οι άλλες χώρες, εμείς διαθέτουμε την ποιότητα, την άρτια εκπαίδευση και κυρίως έχουμε πάντα το δίκιο με το μέρος μας'', είπε, και τρίζουν ακόμη τα κόκαλα του Λεωνίδα και των Τριακοσίων - τι τρίζουν δηλαδή, δεν μπορεί να κοιμηθεί ο κόσμος στα χωριά γύρω απ' τις Θερμοπύλες! Το δίκιο, λοιπόν, είναι ανίκητο - ή μήπως όχι; Ένα ματσάκι ανάμεσα στο δίκιο και την βλακεία θα ήταν άκρως διαφωτιστικό επ' αυτού, δεν βρίσκετε, υπουργέ μου;

Έχει, πάντως, το ενδιαφέρον του όλο αυτό το θεματάκι με την θητεία. Και θα είχε αξία να γίνει κουβέντα στα μέρη ετούτα για τα πράγματα που ξέχασε να ανακαλύψει τις προάλλες ο χαριτωμένος επικοινωνιακά πρωθυπουργός: το γιατί, φερ' ειπείν, θεωρείται χαμένος ο χρόνος του στρατιωτικού απ' τους πολλούς - να με συμπαθάτε, Κωνσταντίνε, αλλά δεν έχασα έναν χρόνο δουλειάς για να μάθω να ανακυκλώνω και να μην πετώ την γόπα μου στο δάσος, κάτι άλλο θα είχατε κατά νουν. Και πώς και δεν μάς είπατε τίποτε για τις αυτοκτονίες στα στρατόπεδα; Αυξήθηκαν; Ελλατώθηκαν; Υπάρχουν ή πρόκειται περί μύθου; Περισσότερα επ' αυτών προσεχώς (και πάσα άποψις δεκτή, φυσικά).

Ο Δαίμων

1 σχόλιο:

ΟΜΙΛΟΣ ΦΙΛΩΝ ΒΟΥΝΟΥ ΚΑΙ ΘΑΛΑΣΣΑΣ ΑΤΤΙΚΗΣ είπε...

Καλέ μου Δαίμων,
υπάρχειένα ρητό που λέει "Εκεί που τελειώνει η λογική ξεκινάει ο στρατός".
Κάποτε ετοιμαζόμαστε να δεχθούμε επίσκεψη απο το στατηγό του νησιού όπου υπερετούσα.
Όλη μέρα και όλη νύχτα γυαλίζαμε τα άρματα για να τα δει ο στρατηγός όμορφα!
Ο λοχαγός μου, ξύπνιος άνθρωπος αλλά καραβανάς αναρωτήθηκε "κ. Διοικητά ωραία τα γυαλίζουμε, αν μας ζητήσει ο στρατηγός να τα βάλουμε μπροστά τι θα κάνουμε;"
Ο στρατηγός δεν ζήτησε στην επιθεώρηση να βάλουμε μπροστά τα άρματα.
Η τιμή της χώρας είχε διαφυλαχτεί...!